Tayo lang at wala nang iba pa.

Maraming bagyo na ang dumaan sa ating bansa. Simpleng pag ulan din. Pati na mga bigla biglang pagbuhos. Naalala ko ito, kasi panahon na naman ng tag-ulan. Ganitong mga panahon din noong tayo ay nasalanta ng bagyong Ondoy.

Kahapon, malakas ang ulan.. As usual, mahirap sumakay. Napag-isip isip kong maglakad lakad muna sa ulan (nakapayong naman ako). At sa mga bandang may baha, malimit nating maririnig ang walang patid na pag-angal ng mga mamamayan. Kung sino sino ang sinisisi.. Minsan, pati ang Diyos, nadadamay pa. Lahat ng maaaring sisihin, siguro, nasisi na nila. Nakakatawang nakakainis. Haay. Pinoy nga naman oh.

Isipin natin. Si Bro ba ang nagpabaha? Si Bro ba ang may kagagawan? Hmm. isip isip.. Ano? Siya nga ba? 

Sa kasagsagan ng ulan, silipin natin ang mga daluyan ng tubig. Kanal, ilog at mga estero.  Puro basura. Halo halong basura.. Mas masaklap, may lumulutang pang dumi (jebs). Naisip ko. Di lang pala sa kalsada may dumi.. Pati ba naman sa tubig. Nakakainis talaga..

So. Tag-ulan na naman. May mga pagbaha. Nais ko lang iparating sa atin, tayo ang may kagagawan ng pagbaha. Tayo lang, at wala nang iba pa. Wag nang kung sino sino ang itinuturo natin sa tuwing magbabaha.

Maiiwasan natin ito sa ating mga sarili. Candy wrappers, Mineral bottles at iba pa. Itago na lang natin kaysa inihahagis kung saan saan.

Panahon na siguro para tayo ay gumising sa katotohanan. Ang mundo natin ay hindi na katulad ng mundo nila noon. Nag iisa lang itong mundo na ito, alagaan natin ito ng buong pagmamahal at pag-aruga.